soms kán het niet anders. soms moét het anders
Ha! Ik ben Wouter.
ik begeleid je wanneer aanpassen niet meer genoeg is en het leven vraagt om fundamentele verandering.
VOOR WIE?
Ik begeleid professionals, vaak leidinggevenden, die merken dat ze vastlopen in een periode van persoonlijke en/of professionele verandering.
Ze zijn gezegend én belast met een goed werkend hoofd. Daarmee kunnen ze snel analyseren, complexe vraagstukken doorgronden en oplossingen bedenken. Dat heeft ze ver gebracht.
Maar juist nu het leven ingrijpend verandert, blijkt denken en analyseren alleen niet meer voldoende. Er wordt iets anders gevraagd.
Ze ervaren al langere tijd stress en onrust. Piekeren, slecht slapen, moeite met ontspannen. Ze voelen zich vermoeid.
En hoewel ze vaak nog prima functioneren, merken ze ook dat het steeds meer begint te wringen. Er moet écht iets veranderen. Alleen weten ze nog niet precies wat of hoe.
Ik help ze te vertragen en te onderzoeken wat er werkelijk in hen speelt. Om weer contact te maken met wat ze voelen en ervaren. Zo ontstaat er geleidelijk meer rust.
Daar gebeurt het. Ze hervinden hun stevigheid, de verbinding met zichzelf en met wat hen drijft.
Van daaruit ontstaat langzaam weer beweging. En de ruimte om te gaan doen wat wél klopt.
HET HOOFD WIL WEL, MAAR HET LIJF PROTESTEERT
Je werkt hard, doet je best, maar het stroomt niet meer. Wat eerder vanzelf ging, kost nu veel energie. Je hebt het gevoel dat je vastloopt.
Je merkt het ook aan je lijf. Je bent vermoeid, zelfs na voldoende slaap. Je voelt spanning in je nek, schouders, rug en kaken. Je hebt minder geduld; je lontje wordt korter en je reageert emotioneler dan je van jezelf gewend bent.
Je staat continue ‘AAN’. Afschakelen lukt niet meer. Je voelt de onrust in je lijf. Ontspanning lijkt iets van lang geleden. Je ademhaling is vaak snel en hoog.
Je mist scherpte, focus en hebt moeite om keuzes te maken. Misschien weet je niet eens precies meer waar je energie van krijgt.
Zo kan het niet verder.
HET BEGIN VAN TRANSFORMATIE (en dat is vaak niet fijn)
Transformatie begint met het gevoel dat het écht anders moet. Dat er geen andere optie meer is.
Je weet dat ‘het oude’ niet meer werkt en het tijd is voor ‘iets nieuws’. Dat is geen teken van falen of mislukking. Het is een natuurlijk onderdeel van transformatie.
Transformatie is vaak helemaal niet fijn, zeker niet wanneer het ‘zomaar’ op jouw pad komt en je houdt van zekerheid, voorspelbaarheid en grip. Vaak ervaar je weerstand en het verlangen om de situatie zo snel mogelijk te veranderen.
Transformatie vraagt om loslaten, zonder dat je weet wat ervoor terug komt. Dat zorgt voor spanning, ongemak en onzekerheid. Een periode van (nog) ‘niet weten’, van vragen zonder antwoorden, van zoeken zonder direct te vinden.
Om in deze ongemakkelijke fase te ontdekken wat klopt, is het belangrijk om de onzekerheid te verdragen en ruimte te maken voor wat zich aandient. Dat vraagt om te kunnen wachten, vertragen en stilstaan, terwijl je het liefste iets wilt doen. Om te kunnen voelen en ervaren wat écht belangrijk is, heb je je hoofd en je lijf nodig.
En dan ontstaat er geleidelijk aan iets nieuws.
MIJN VISIE
Ik denk dat we massaal zijn gaan geloven in de illusie van een volledig maakbaar en planbaar leven. Natuurlijk heb je wel enige invloed, maar niemand plant z’n relatiecrisis, burn-out, verlies van een naaste of gezondheid.
In zekere mate ‘overkomt’ het leven ons dus en dat voelt vaak knap ongemakkelijk. Het vraagt vaak om fundamenteel te veranderen en dat geeft vrijwel altijd spanning en onrust. Zeker wanneer je houdt van voorspelbaarheid, grip en controle.
Om je te kunnen verhouden tot dit ongemak is het volgens mij essentieel om hoofd en lijf weer als een geheel te benaderen. Ze horen bij elkaar én ze beïnvloeden elkaar. Daarom heb ik in mijn begeleiding aandacht voor het denken én het voelen.
Daarnaast vraagt het ook van ons om enigszins te kunnen zijn met het ongemak en de vergankelijkheid. Wanneer alles continu verandert en niets is bedoeld om te blijven, is de uitdaging om daarin mee te kunnen bewegen.
Ik onderzoek en oefen met mijn cliënten wat ze nodig hebben om het ongemak te kunnen accepteren, zonder dat het direct weg moet, en hoe ze zich kunnen verhouden tot de veranderlijkheid van het leven. Van daaruit kan de ruimte ontstaan voor nieuw perspectief.
MIJN AANPAK
- aanwezigheid -
Ik ben aanwezig en probeer niet meteen ergens naartoe te werken. Eerst vertragen, stilstaan bij wat er is en verkennen wat zich aandient.
Alles is welkom. Ook wanneer dat kwetsbaar, ongemakkelijk, pijnlijk, tegenstrijdig of ‘raar’ is. Ik nodig je uit om helemaal te kunnen zijn zoals je bent. Het hoeft niet anders, beter of mooier.
Ik zorg voor een veilige omgeving waarin je twijfels, zorgen, gedachten en gevoelens er kunnen zijn.
- denken én voelen -
In mijn begeleiding heb ik aandacht voor wat je denkt en begrijpt, maar ook voor wat je voelt en ervaart. Zelfs wanneer je het nog niet onder woorden kunt brengen.
- zijn met ongemak -
Verandering brengt altijd ongemak met zich mee. We onderzoeken hoe je met dat ongemak kunt zijn zonder het direct op te lossen, weg te duwen of te controleren. Juist door erbij te kunnen blijven, ontstaat ruimte.
- onderzoeken en bewegen -
We onderzoeken samen wat jij nodig hebt om weer in beweging te komen. Dat kan in gesprek, maar soms ook door letterlijk iets te ervaren of te doen. Bijvoorbeeld via de adem, tijdens een boswandeling of door letterlijk iets te ervaren.
Er is geen vast stappenplan. Verandering volgt nooit een rechte lijn. Ik volg het proces en beweeg mee met wat zich aandient